„Нека храната биде твојот лек, а лекот твојата храна.“ Хипократ (460-370г.п.н.е.)
Грција околу 400г.п.н.е.
Хипократ ги постави темелите на современата медицина.
Тој веруваше дека човечкото тело има вродена способност само да се лекува.
Неговата Хипократова заклетва е се уште цитирана од лекарите.
Сепак, од времето на Хипократ,па до сега, нашиот пристап кон третирањето болести е сменет
Лекарите денес добиваат мала или никаква обука за исхраната.
Современата медицина се врти околу „апче за секоја болка“.
И индустријата за лекови сака така да остане.
Штом почнете да поставувате прашања, не можете да застанете.
Видете, доброто здравје е логично,
ама не носи многу пари.
Срцевите болести и ракот се годишно првите најчести убијци во САД.
Од таму, секоја година...
39 000 луѓе умираат од непотребна операција и други грешки на болниците.
80.000 луѓе умираат од други инфекции во болниците
и неверојатни 106 000 луѓе умираат од лоши реакции на лекови.
И да не се вклучува исхраната,
сме им направиле ужасно лоша услуга на овие луѓе.
Секој човек на светот,
секоја култура, секој јазик, секоја земја,
секој човек на светот знае дека,
ти си тоа што јадеш.
Храната е важна.
Супермаркет
симбол на висок стандард на живеење во оваа земја денес.
Овие производи доаѓаат од фарми и покрај далечината и сезоната.
Тие се резултат на чудесно земјоделство,
одржувајќи го квалитетот со свежина се до вашата трпеза.
Колку е стара вашата храна?
Ако размислите на тоа, вашата храна, во најдобри услови
патува меѓу 2 400
и 3 200 км пред да ја добиете и е стара најмалку една седмица.
Од тука се јавува следново прашање:
Колку хранливи вредности добивате од храна
која е стара барем пет дена?
И ако имате среќа, ќе добиете 40% од тоа што ви треба.
Скоро секоја храна што ќе ја најдете во продавниците на еден голем град
е обработувана,
задоцнила во продавниците,
најчесто хранливите материи се уништиле или исчезнале од храната
додека таа не се стави на чинијата.
Ние, од некоја причина, одлучивме да прскаме се,
со секој вид на пестицид,
хербицид, ларвицид, фунгицид,
одлучивме генетски да модифицираме работи за кои ништо не знаеме.
Еден од главните проблеми е се разбира почвата
и што и правиме на почвата,
воздухот и водата и се што внесуваме во нашата храна.
Почвата е повеќепати користена,
хранливите материи се извадени и почвите стануваат нови пустини
и тоа се случува насекаде низ светот.
Треба да погледнеме во нашите земјоделски системи
и што всушност јадеме и како ја произведуваме храната.
Вештачкото ѓубриво е главно составено од три минерали:
N, P, K, азот, фосфор и калиум.
Тоа е во ред,
но,
проблемот е што почвата бара околу 52 различни минерали.
Па, каде е калциумот, магнезиумот, манганот и цинкот,
и железото и сите останати кои не можам да ги спомнам?
Недостигаат.
Кога почвата е сиромашна и растенијата се осиромашени и ослабнати,
и ги губат своите одбранбени сили,
инсектите доаѓаат и ги напаѓаат,
болестите и габичките ги напаѓаат.
Тогаш тие плачејќи одат кај хемиските компании и им велат
растенијата ни умираат и не растат
имаме и штетници,
и се разбира хемиските компании се многу среќни
да им продадат пестициди, фунгициди,
стимуланси за раст и секакви други работи.
Преку интелектот,
човекот разви супериорност
над сите видови облици на живот.
Од неговата современа хемија, биологија и посветени истражувања
произлегуваат илјадници ефективни хемиски соединенија,
сите со цел да се преобрази прод уктивноста на нашето земјоделство.
Така тоа што внесуваме е,
дури и да јадеме само вегетаријанска храна,
внесуваме сиромашна, токсична храна
зашто со сите овие пестициди, хемикалии и спрејови,
храната не е здрава.
И таа е сиромашна.
Така, и ние сме сиромашни.
И тогаш...
Тогаш ја готвиме!
Студиите покажуваат дека дури ако ја готвите кратко на пареа
се губат ензимите во неа.
Постојат живи ензими
или живи работници во храната
кои помагаат во варењето на храната
и во употребата на хранливите материи,
па сировата храна треба да биде дел од сечија исхрана.
Кога јадете готвена храна имуниот систем реагира на неа како на отров.
Повеќето луѓе не го знаат тоа. Кога храната се вари
телото минува низ процес наречен дигестивна леукоцитоза,
кој доведува до активност на белите крвни зрнца против готвената храна која сте ја изеле.
Веројатно затоа што готвењето ја уништило структурата на храната
на начин на кој телото не може да ја препознае, и сега телото ја третира храната како отров.
Не е во ред телото да го направи тоа на храната која би требало да ве нахрани.
Швајцарски доктор по име Пол Кучков
беше првиот кој покажа во ’30-тите год.
дека ако изедете оброк кој содржи повеќе од 51% готвена храна,
телото ќе реагира како да е окупирано од страно тело.
Др. Кучков беше првиот кој покажа
дека ако 51% од вашиот оброк е сирова храна
нема да се случи леукоцитоза.
Всушност нема да има никаква реакција на леукоцитите
и вашиот имун систем нема да биде активиран од лажен аларм.
Бидејќи денес се справуваме со многу проблеми на имуниот систем
мора да се осигураме барем 51% од секој оброк ни е сирова храна,
за да не го преоптовариме веќе оптоварениот имун систем.
Како ќе градите објект кој сакате да опстои стотина години
ако го градите со слаби градежни материјали?
Истото е и со вашето тело,
како може да очекувате да ви издржи телото долг и убав животен век,
ако не ги поставите соодветните блокови?
Сите знаат дека ние сме тоа што јадеме.
Ако јадеш ѓубре, ќе станеш ѓубре.
Видете го како хронична лоша исхранетост зашто тоа е тоа.
Затоа луѓето делуваат уморно.
Не би требало да сте уморни попладне.
Би требало да сте полни со енегија.
Ова природно доведе до откривање на супер-храната
и до сознаниете дека одредени плодови имаат извонреден квалитет на витамини и минерали
и секакви кофактори, ензими и посебни хемиски материи
кои на пример би придонеле да живееме подолго,
кои би ни ја направиле кожата помека, итн.
Спирулината беше 5.000 год. консумирана во Мексико Сити како основен извор на протеини.
Спирулината е храна со најголема содржина на протеини во светот.
Институтот Макс Пленк откри дека 50% од протеинот
се уништени во која било храна откако е зготвена.
Оттука, изворите на протеини како супер-храната и растенијата
ќе бидат клучна храна во иднината.
Можеме да ги добиеме сите протеини кои ни се потребни од овие извори,
неоштетени се од топлина
и се целосно апсорбливи.
Лесно се претвораат во течност на тоа мислам со апсорбливи.
Колку енергија е потребна за да се претвори спирулина во течност и да се внесе во вашето тело?
Па, ја ставате спирулината во вода и веќе е растворена,
ја пиете и веќе ви е во клетките.
Но, за стекот е потребно огромно количество енергија за да се претвори во течност
и да се апсорбира од вашиот дигестивен систем.
Оваа супер-храна може да даде исклучителни својства на вашето здравје и благосостојба.
Какао зрната котираат највисоко по содржина на минерали во светот.
Какаото е најголемиот природен извор на магнезиум.
Тоа е најголемиот природен извор на хром.
Веројатно е и најголемиот природен извор на железо.
Најверојатно е и најголемиот природен извор на манган.
Тоа е една од највисоките содржини на цинк,
една од највисоките содржини на бакар.
Сите потребни фактори за здрав метаболизам се во зрната од какаото.
Тоа е еден од плодовите кој содржат најмногу витамин Ц во светот
но, сите преработени чоколади не содржат витамин Ц зашто топлината го уништува витаминот Ц.
Ја има најбогатата антиоксидантна содржина
што значи дека навистина ќе искористиме од тоа што знаеме за исхраната,
дека антиоксидансите не штитат од оштетувања на ДНК, вируси, рак,
не заштитуваат од кожни болести итн.
Ќе биде или вака, па јадеме, или така, па јадеме.
Ова тука може да биде најгнасната, хемиска супа на сите времиња
или ќе биде најизвонредната супер-храна на сите времиња,
а потребно е истото количество на работа за да ни дојде до устата.
Можеби како култура ги имаме извртено вредностите.
Повеќе би потрошиле пари на кирија отколку на најдобра храна.
Повеќе би потрошиле пари на кола или на куќа,
отколку да ги храниме нашите деца со најдобрата храна што некогаш била откриена на светот
затоа што не знаеме!
Вредностите се извртени зашто сме се збуниле.
Сме виделе програма која не навела да ја купиме колата и одеднаш ја купуваме,
а всушност треба да ги земеме тие пари и да ги вложиме во здравјето на нашето семејство
со најдобрата храна, која е најдобра основа.
Ако секој ден јадам пециво,
пијам чаша чај за доручек, и парче тост,
благ пијалок напладне, крофна за ручек
и пржено пиле за носење навечер,
Ќе имам страшен недостаток на цела серија на хранливи материи,
и тоа е само за еден ден.
Така, ќе ми требаат некои додатоци.
Воедно, наредниот ден јадам салата додека не ми истече од ушите обидувајќи се да надокнадам
но никогаш нема да го поправам недостатокот од претходниот ден.
Секогаш ќе постои заостанат проблем некаде,
па не можете да се казните без да платите за тоа порано или подоцна.
Имаме среќа.
Во текот на изминативе 100 год. преминавме од немање никакви додатоци
до имање прекумерно и брзо достапни.
А сепак многу луѓе не знаат колку се важни витамините.
Ако земат голема доза
можат да спречат болести,
а ако земат уште поголема доза можат да лекуваат болести.
Повторно, како се случува тоа?
Не го слушнав на вести...
всушност, на вести рекоа,
„Не внесувајте многу од тие витамини, можеби не се добра идеја.“
А сепак не приложуваат никакви докази за тоа, само го тврдат.
Лекарите велат...
„Не верувам во витамини.“
Па добро...
Не одиме кај шаман! Нели зборуваме со научници...
Не се работи за верба, се работи за факти.
Според Американската Асоцијација на Центри за контола на отрови, во текот на последните 23 год.
имало 10-
збир на 10 убиства наводно предизвикани од витамини.
Тоа е една нула, 10 во рок од 23 години.
Тоа е помалку од пола смрт во година,
и тие се недокажани, непроверени, но се припишуваат на консумирање витамини.
Припаѓаме на нација во која единственото нешто што би им помогнало на луѓето
се претставува како опасно.
Имало истражувања кои сакале да покажат дека ако внесеш повеќе витамини во еден ден
ќе ти наштетат. Тоа е бесмислено.
Има истражувања кои тврдат дека витаминот Ц предизвикува камен во бубрег.
Јас ја прегледував медицинската литература и ги замолив сите мои студенти и колеги
да ја прегледаат и штом најдат научен доказ дека витаминот Ц предизвикал камен во бубрег,
да ми го пратат документот.
Поминаа 30 години, а јас ништо не добив.
Или сите се глупави...
...или тоа е мит.
Се претпоставува дека во основа, витамините се како лекови и дека треба да бидат наведувани ко такви.
Се смета дека ако се користат како терапија мора да се опасни, бидејќи лековите се.
Учени сме да бидеме потрошувачи цел живот,
пред се потрошувачи на современата медицина, односно фармацевтската медицина.
Што е со лековите кои ги добивате со рецепт?
Има многу моќни лекови денес кои не е безбедно да се консумираат без надзор на лекар
но можеш да сметаш на твојот лекар и фармацевт.
Тие се професионално обучени.
Еден аптекар мора да бул обучен на акредитиран колеџ.
Лекарот студира медицина, стекнува медицинско образование,
се занимава со медицина, пропишува лекови и е наречен Доктор по медицина.
Ајде сега да додадеме нутриционизам и да видиме како звучи.
Мојот лекар е нутрицист кој посетувал нутрицистичка школа,
студирал исхранување и добил нутрицистичка диплома и пропишува правилна исхрана.
Звучи многу чудно.
Кога велиме дека сме биле на лекар јасно е дека лекарот е доктор по медицина.
За време на моето стажирање ме изненади
тоа што никој не го интересираше исхраната на пациентите.
Кога зборував со моите професори, тие не се интересираа за исхраната,
пациентите не се интересираа за исхраната,
ниту болниците и не се зборуваше за исхраната.
Кога и да ја спомнев, исхраната, таа се ставаше на страна.
Формална обука по нутриционизам добиваат помалку од 6% од дипломираните лекари во САД.
Како студент поминав некое време во болницата Бригам во Бостон,
десно од медицинската школа на Харвард.
Дури тогаш, во 1974 год. ова беше болница за итни случаи.
Имаше повеќе лекари од пациенти. Беше непријатно место.
Имав шанса да го видам и набљудувам неуспехот на медицината.
Таму ќе видите луѓе како една жена со леукемија
на која и даваа да јаде желе и бел леб.
Не велам дека желето и белиот леб предизвикуваат рак
но, сигурно не се лекот.
26% од пациентите кои се испишани од болници
се полошо нахранети од кога дошле.
А причината поради која дошле, во 80 и 90% од случаите,
е поради лоша исхрана.
Почнав да читам записи на Вилијам Мекормак и Федерик Роберт кленер,
пионерите на употреба на големи дози витамин Ц
и овие господа лечеле вирусно заболување со големи дози на витамин Ц
во 1940-тите!
Тогаш се замислив.
Почекај малку...
Ова се доктори по медицина и користат витамини,
големи дози на витамини и имаат успех.
Но, јас ништо вакво не слушнав на факултет.
Медицината,
студентското обазование,
општото образование преку списанија и телевизија,
сите тие толку достапни, а сум ги превидел.
И го видов тој огромен извор на знаење во дневната соба и си реков:
„Видете, пред нас е!“
Стоеше пред мене тоа тело на знаење,
тоа цело тело на знаење и колку повеќе го истражував
толку повеќе откривав.
Лајнус Полинг прв спомна дека витаминот Ц може да биде корисен за настинка,
но ова се базираше на многу истражувања во тоа време, а не само на претпоставка и каприц.
Се разбира, Полинг му беше колега на Алберт Ајнштајн
и на голем број други тогашни големи интелектуалци.
И доби две Нобелови награди: една за хемија и една за мир.
Тој е брилијантен човек и треба сериозно да се сфати.
Проблемот беше што се мешаше во полето на клиничката медицина,
а немаше такви квалификации и затоа во тоа време беше многу критикуван
и неговото убедување дека витаминот Ц би имал влијание на настинката
беше игнорирано од медицината.
Морам да кажам дека медицината не е секогаш толку научна и јасна.
Друг проблем тука,
проблемот на хранливите материи со јавноста,
е дека една хранлива материја е добра за многу работи.
Витаминот Е е добар во борба со срцеви болести, добар е за лечење изгореници,
добар е за проретчување напади кај тинејџери епилептичари.
Тоа е доста разнолико.
Витаминот Ц, да видиме,
антитоксин, антихистаминик, антивирусен,
помага во регулирање на нивото на шеќер, во подобрување на расположението кај депримираните,
корисен е за многу работи и имам одговор на ова.
Причината зошто еден витамин може да лекува толку болести
е зашто недостигот на еден витамин може да предизвика многу болести.
Има околу 24 хранливи материи,
а сепак, во нашето тело има илјадници хемиски реакции.
И очигледно каде и да стигне витаминот,
тој еден витамин ќе биде вклучен во повеќе реакции.
Истото важи и за минералите.
Идејата е дека постои еден лек за една болест.
Тоа е стара медицинска идеја.
Еден лек, една болест, управувањето со лековите.
Тоа не е случај со нутриционизмот.
Не можете селективно да лечите.
Ако вистински лечите, се се лечи.
Ако пациент дојде со рак, но и со висок крвен притисок и/или со дијабетес,
со реуматски и други болки...
...сите проблеми исчезнуваат.
Не можете да лечите една болест и да ги оставите другите две, невозможно е.
Кога телото се лечи, лечи се.
Го нахранувате телото
и телото се поправа.
Кога луѓето внесуваат витамини, витамините не лечат директно,
тие го оспособуваат телото да лечи, самото да се излечи.
Ова е сосема поинакво гледиште.
Телото го има тоа што татко ми го нарече сопствен механизам на лекување
и отиде подалеку и рече,
„Должноста на лекарот да го активира и повторно активира механизмот на лекување.“
И пациентот оздравува
без разлика како се викала болеста.
Ниту една клетка во човечкото тело не е направена од лек.
Со операција не се става ништо во вас.
Може да стават нешто од пластика,
може да извадат нешто штетно.
Сепак, на крајот, сечењето на телото не помага многу.
Внесувањето лекови во телото не промовира здравје.
Ни треба нова парадигма, ни треба сосема нов начин на гледање.
Подигањето на здравјето се уште не е пробано, тоа е единствената работа што не ја направивме.
Кога се тестирани хранливите материи како терапија се користат мали дози
и јавноста и лекарите ги гледаат овие истражувања кои даваат двосмислени резултати.
Една објавена студија вели дека витамините малку помагаат,
а друга покажува дека не помагаат.
Така се движиме напред, назад.
Но, проблемот е што сите овие истраживања се правени со мали дози.
Препорачаната дневна доза е количеството на хранлива материја
кое е потребно на мноштвото луѓе за да се спречи болест од очигледен недостиг.
Ако им ја дадеме на сите во Австралија
препорачаната доза на витамин Ц од 60мг на ден,
не би требало да дојде до скорбут во земјава.
Сепак се уште гледаме скорбут во земјава.
Ако сте во високо-стресна работа
или имате стресен начин на живот, деца, домаќинство, работа,
тогаш вашето тело ќе губи витамин Ц додека создава адреналин.
Ова е поврзаноста меѓу стресот и срцевите напади,
кога сте под стрес телото произведува адреналин
и ги намалува нивоата на витамин Ц во телото.
Тоа ќе предизвика ранливост на вашиот кардиоваскуларен систем
поради недостигот на витамин Ц.
Медицината само ја лечи болеста,
не се враќаат кон основните причини на многу работи бидејќи не можат.
Не разбираат кои хемиски супстанци се создаваат од вежбање,
не разбираат кои супстанци се создаваат од медитација,
не разбираат кои супстанци произлегуваат од вашата храна.
Конвенционалната медицина долгорочно ја пропушта шансата за решавање
на хроничните проблеми, со кои тешко се справува.
Причината зошто ја пропушта шансата со хроничните проблеми
е зашто не прави ништо да ги промени почетните причините од кои пациентот се разболел.
Во основа, тие лекуваат симптоми.
Ако лечите само симптоми, нема да ја излечите болеста.
Треба да се промени изворната причина.
Ми требаше 2 години да набљудувам пациенти кои веќе требаа да умрат
со конценционалната медицина и нивната дијагноза,
нивната способност да преживеат повеќе од неколку месеци под традиционални клинички услови беше ограничена
и повеќето пациенти кои следеа конценционална медицина, умреа.
Применувајќи ја програмата на нутриција неколку години,
гледајќи како пациентите заживуваат и закрепнуваат
како туморите исчезнуваат, мултиплата склероза исчезнува,
артритисот и лупусот си одат, сите овие драматични проблеми,
тоа ме направи 100% сигурен
дека ја вршам правата работа и дека оваа работа има нешто скапоцено.
Кардиоваскуларната болест е болест на цивилизацијата
таа е болест од стилот на живеење
бидејќи јадеме премногу од погрешното
и недоволно од правилното.
Тоа го кажа и баба ви и нејзината баба,
сите знаат дека е така, ама наместо тоа...
...се одбира брза храна, месо, масти, шеќер, скроб,
преработена храна која има малку витамини
и после не земајте додатоци зашто може да ви наштетат!
А кардиваскуларна болест? Нема ризик од неа!
Велев најмалку 25 години дека
кардиоваскуларната болест е реверзибилна.
Конвенционалната медицина тврдеше подолго време дека не е реверзибилна.
Мислам дека погледнувањето во лекот ни кажува нешто за причината.
Др. Дин Орниш направи добра работа со луѓе кои патат од сериозна кардиоваскуларна болест.
Ги стави на строга исхрана што е всушност вегетаријанска исхрана.
Исхрана базирана на растенија, со многу растителни влакна,витамини и хранливи материи
и добри работи кои растат на земја или барем на земја која е органски обработувана.
Орниш ги доведе до намалување на стресот
и овие луѓе се способни да ја сопрат или повлечат болеста за година или две.
Оттука, причината за кардиоваскуларна болест
е неуспехот во внесувањето витамини и неуспехот во правилната исхрана.
Добрата вест е што дури луѓе со напредната кардиоваскуларна болест,
кога ќе почнат да внесуваат хранливи материи и кога ќе си ја сменат исхраната
можат да ја сопрат или повлечат болеста без операција.
Тоа што ме вчудовиди е тоа што имаме многу паметни луѓе,
најблескавите и најдобрите ги шетаат холовите на нашите водечки медицински институции
со неограничени буџети и се чини дека не сакаат да посочат на исхраната,
а причина е и западниот стил на живеење.
Всушност половина од смртните случаи се од кардиоваскуларна болест
и на половина од овие смртни случаи, првиот симптом е смртта.
Луѓето може со децении да минуваат низ животот без никакви симптоми,
да паднат мртви и тогаш е се разбира прекасно.
Прекасно е за лек, прекасно е за бај-пас, прекасно е за амбулантната кола,
прекасно е за реанимација.
Ако еден на два и пол луѓе, ако може да замислите такво суштество,
умира поради кардиоваскуларни проблеми
тоа значи дека општеството прави некоја грешка во основата.
Единствениот начин да се победи е да не се игра, а тоа бара тие да си го променат животот.
А сепак, што правиме?
Секоја година правиме бај-пас операции кои вредат милијарда долари
кои се заменуваат само со менување на начинот на кој јадеме, пиеме, живееме.
Дали спомнав дека е побезбедно?
Дали спомнав дека е поевтино?
И функционира многу добро.
Тогаш зошто сите кардиолози не го препорачуваат овој пристап?
Искрено, не го проучиле сите.
И искрено...
...компаниите за лекови ќе се побунат!
Дали приметивте дека нема никакви лекови во програмата?
Нема никаква терапија со лекови,
само медитација и вегетаријанска исхрана.
Нема никаков профит од тоа!
Еден голем проблем на пристапот кон лекови е прашањето на пропратните дејства,
неповолните реакции на лековите.
За почеток, во Велика Британија општо прифатената бројка
на бројот на луѓе кои годишно умираат како резултат на неповолни реакции на лековите
е околу 10 000.
За да стане појасно,
бројот на луѓе кои умираат од сообраќајки е околу 3 и пол илјади.
Сите сме многу загрижени за сообраќајки;
не се чини дека сме толку загрижени за неповолните реакции на лековите.
Бројот на луѓе кои умираат како резултат на рак на простата
кој што буди голема грижа, кампањи и слично,
е околу 9 000 во земјата.
Весникот на Американската Медицинска Асоцијација објави документи
кои навестија дека околу 106 000 американци умираат
од фармацевтски лекови секоја година.
Ова се лекови кои се соодветно пропишани,
не се грешки на лекари и тоа се пропратни дејства кои се очекуваат.
И се работи за луѓе кои ги земале лекарствата според пропишаното.
Без предозирања и погрешна употреба.
Па, ако 106 000 луѓе умираат од нормално очекувани пропратни дејства од лекови
само во Америка и за една година
за 23 години,
тоа е огромен број на луѓе,
милион луѓе мртви од фармацевтски лекови.
И за 23 години 10 луѓе наводно мртви од витамини.
Јасно е дека треба да го сфатиме посериозно пропишувањето исхрана.
И како што кажа Роџер Вилијамс, пронаоѓачот на пантотенската киселина,
кога се сомневаш, прво смени ја исхраната.
Фармацевтската индустрија е во бизнис не за да прави лекови,
туку за да прави пари.
Што мислам дека е совршено разумно, тоа се големи меѓународни корпорации
и имаат обврска кон нивните акционери
и тоа прават корпорациите, прават пари.
Живееме во капиталистичко општество, и не мислам дека тоа е лоша работа.
Мислам дека капитализмот има големи предности,
мислам дека може искрено да се злоупотреби и ги видовме двете страни од тоа.
Проблемот лежи во тоа како се тие регулирани.
Верувам дека имаме добри контролори
но, имаме и многу некомпетентни контролори.
Телата кои се овластени да ги лиценцираат лековите и да видат што се случува со нив после
се платени за тоа од фармацевтските компании.
Ако дознаете дека сите луѓе кои биле вашите санитарни инспектори за ресторани
се сите платени од сопствениците на ресторанот, можеби ќе се посомневате во нивните наоди.
Таква е ситуацијата со лековите и тоа треба да се промени.
Ги плаќаат контролорите кои би требало да ги надгледуваат лековите,
ги плаќаат академците кои би требало да ги испитуваат лековите
и многу често тестирањата ќе бидат водени од луѓе кои се дел од фармацевтската компанија.
Објавуваат и огласи во медицинските списанија,
повеќето од медицинските списанија се подржани од огласувањето на фармацевтската компанија.
Ако ја провериме медицинската литература во последните 65, 75 години,
има илјадници документи кои покажуваат дека голема доза на хранливи материи лечи болест.
Некои од овие документи не можете да ги прочитате
зашто биле објавени во весници кои што
Националната Библиотека за Медицина на САД одбила да ги регистрира.
Нели е тоа интересно?
Значи постојат медицински списанија кои се ставени на црн список.
Што и да е објавено во одредени медицински списанија,
како списанието за Орто-молекуларна Медицина на кое што јас сум заменик-уредник,
што и да е објавено во нашето списание во последните 41 година
а тоа се стотина документи,
ниту еден од нив не е регистриран од Националната Библиотека за Медицина на САД,
самопрогласена за најголема медицинска библиотека на земјава.
Така изгледа чисто, научно, академско истражување,
списанијата и целото здание на наука се всушност
претворени од фармацевтските компании во алатка на нивниот макетинг оддел.
Но јас би сакал да знам за информациите за здравје кои ни доаѓаат од огласувањето?
Тоа е тоа што ние го викаме рекламна информација за здравје.
Тоа е моќен бизнис.
Милиони долари се потрошени при рекламирањето на здравствени производи
и секакви видови апчиња и лекови за секакви видови болки.
Види, некогаш рекламирањето може да измами.
25% од ТВ огласите во оваа земја се реклами за лекови.
Прво прашање, зошто?
Не е зашто сакаат да трошат многу пари,
туку зашто додека трошат стотици милиони долари за реклами,
назад добиваат милијарда луѓе кои ги купуваат тие работи зашто луѓето се болни.
Не се чувствуваат добро.
Ни требаат лекови. Не се работи за тоа.
Управување со болката, брилијантно.
Лековите се потребни, но тука се јавува друга поента.
Живееме во општество каде ако малку е добро повеќето мора да е многу подобро.
И завршуваме со фармацевтска индустрија која се труди да најде лек за се.
Ако се однесувате лошо, напите се лек. Се чувствувате малку депримирано, земете лек.
и јавноста се потпира на тоа,
јавноста ја прифатила идејата на голтање апче за средување болка.
Што би се случило кога сите би јаделе многу свежа органска храна
која што е минимално обработена?
Мислам дека би имале епидемија на здравје.
Мислам дека берзата би треперела.
Фармацевтската индустрија е светски конгломерат со пола трилион долари годишно.
Скоро 300 милијарда долари само во Северна Америка.
Ова е навистина голем бизнис.
Што ќе се случи ако сите се чувствуваат добро?
Нема пари во здравјето.
Видете, доброто здравје е логично, ама не носи многу пари.
Може да имаме етичка фармацевтска индустрија.
Навистина мислам така.
Но, мислам дека навистина треба да почнеме со заострување на поделбите
меѓу контролорите и луѓето кои ги прават лековите
зашто ова сега е асполутен хаос.
Замислата дека сите лекови се цвсто базирани на докази,
а сите третмани без лекови се само мешавина на надеж и заблуда,
плацебо ефекти и шарлатанство, не е базирана на испитувања.
На пример,
за да се лиценсира еден лек
мора да се докаже дека е поефикасен од плацебото во две испитувања.
Тоа не значи дека фармацевтската компанија не смее да направи повеќе испитувања
каде што не би се докажал ко поефикасен, само нема да ги објави тие.
Само треба да отиде кај контролорот и да каже дека ги има двете испитувања,
со кои се докажува дека лекот е поефикасен од плацебото.
Може ли да добиеме лиценца за да го продаваме?
Ова се примероци земени од
инсулин и антибиотици на производители.
Ги тестираме за чистота и јачина пред да се продаваат.
Се разбира, нови лекови постојано пристигаат
и ние се погрижуваме да се тестираат и докажат како безбедни
пред да се пласираат на пазарот.
Лекарите ќе ви кажат дека лековите биле испитани
и тестирани, но треба да сфатите дека кога земате нов лек
се впуштате во несигурен експеримент.
Лековите се тестирани само со целта да се добие лиценца,
на стотици, најмногу илјадници луѓе
и после ќе бидат буквално понудени на милион луѓе.
Тие милион луѓе зафаќаат огромен опсег
на различни системи на кои функционираат, начини на кои реагираат на лекови.
Така тие луѓе ќе имаат пропратни дејства.
Друг факт се проблемите со кои многу луѓе на западот се соочуваат,
тоа не се акутните заболувања, со кои медицината многу добро се справува,
туку тоа се хроничните заболувања.
Има заболувања како депресија, дијабет, артритис итн.
Има нарушувања кои не те убиваат туку прават да се чувствуваш мизерно,
ужасно и траат подолг период.
Ова се состојбите за кои се наменети лекови,
но, ова се и состојбите кои лековите не ги лечат многу добро.
Краткорочните лекови кои помагаат, тие мора да ги земете,
некои кортикостероиди и други кои луѓето ги одбиваат.
Краткорочни, спасуваат, може.
Краткорочни антибиотици, спасуваат, нема проблем.
Се грозам од пациени на долгорочна терапија со лекови,
а не постои лек на светот од кој не можете да го одвикнете пациентот.
Според фармацевтските компании совршениот лек е пред се
тој кој нема да ги излечи луѓето зашто тие треба подолго време да се лекуваат
за лекот да биде профитабилен.
Понатаму, дали е тој најдобар начин да се лекува се од почеток
и се разбира, одговорот ќе биде не.
За многу хронични заболувања, најлогично е да се започне со
пристапи без лекови.
Најнапред зашто сигурно не го имаат истиот опсег на пропратни дејства
и второ, зашто во голем број случаи
имаат поголема шанса да се фрлат на изворниот проблем
отколку само да се борат со симптомите.
Доктор Абрам Хофер работел со Бил В., основачот на Анонимни Аклохоличари
и Бил В. и Абрам станале добри пријатели.
Бил В. страдал од тешка депресија.
Абрам му рекол, „Треба да земеш ниацин (Б3).“
Му препорачал 3 000мг. ниацин на ден.
Со тоа завршила депресијата на Бил.
Тогаш Бил им препорачал на алкохоличарите да пробаат ниацин
и да видат дали ќе им помогне во депресијата, или во алкохолизмот.
Мнозинството на луѓе кои пробале со ниацин имале голем напредок.
Така, Бил В., основачот на АА, сакал АА да употребува ниацин и витаминска терапија.
Но, АА кој веќе бил, млако кажано, инфилтриран од медицината,
го одбил тоа.
Така, до ден денес, Анонимни Алкохолирачи се фокусира на многу правилни чекори
кои алкохоличарите треба да ги преземат за да престанат да пијат.
Но, не препорачува витаминска терапија.
Во времето кога се јави загриженост,
силна загриженост околу прашањето дали антидепресивните лекови
предизвикувале самоубиство, околу 2 000 активисти
велеа дека има проблеми со овие лекови,
а надлежните контролори и фармацевтските компании го негираа тоа.
Направивме цело истражување за школските самоубиства во Америка.
Истраживме голем број на вакви случаи и во повеќето од нив,
во повеќето случаи...
самоубиецот ги пие или му се намалуваат ваквите психијатриски лекови
во времето кога си го одзема животот.
И сепак никоја од овие работи не излегува при тестирањата.
Американски истражувач дозна дека Прозак,
кој беше најмодерен во тоа време,
ќе се патентира па се постави прашањето да не доаѓа некој нов лек.
Истрашија малку и открија
дека доаѓа нов Прозак Р, со чепкања во
неговата молекуларната структура.
За да се произведе нов лек треба да кажете како ќе напредне
и во апликацијата за патент за Прозак Р стоеше “нема да предизвика
самоубиствени мисли или чувства, кои се поврзани со постоечкиот лек.“
Точно тоа што фармацевтската компанија негираше дека се случува во последните 10 год.
Еднаш работев со госпоѓа која беше суицидно депримирана.
Живееше дома со нејзиното семејство.
Беше во нејзините 50-ти и го поминуваше денот седејќи во еден ќош, со лицето кон ѕидот.
Не зборуваше со никој. Не јадеше со никој.
Беше целосно молчалива.
За неа се грижеше психијатар, како што и треба,
и психијатарот и пропишуваше многу лекарства, тоа и би го очекувале.
Семејството се заинтересира за исхрана
и им спомнав за работата на др. Хофер со ниацинот
и прашаа колку треба да зема; оваа личност беше сериозно болна.
Спомнав дека др. Хофер обично дава 3 000мг ниацин на ден.,
но, на некои луѓе им треба повеќе, особено на многу болни луѓе
и треба да и даваат колку што и е потребно за да и биде подобро.
Сфатија дека може да го направат тоа.
Така, на 11 500мг на ден седеше на маса и им зборуваше
како ништо да не се случило.
Отидоа кај психијатарот,
му го покажаа ова излечено лице и психијатарот рече,
„Мислам дека не треба да зема толку ниацин, може да биде штетно.“
Прекинаа да и даваат ниацин
и таа се врати назад во ќошот.
Безбедност со ниацин? Нема ниту една смрт од ниацин во година, просечно.
Има еден или два смртни случаи во 15-20 години.
Но, нема ниту една смрт од ниацин во една година.
А колку луѓе што се суицидно депримирани
на крајот креваат рака на себе.
Две полни шаки индиски ореви имаат ист терапевтски ефект ко пропишана доза Прозак.
И тогаш сите би рекле,
„Па две шаки индиски ореви, нели е тоа калорично?“
А мојата поента е - важно ви е?
Сакате да ја надминете депресијата?
Тешко ни е да прифатиме едноставна терапија.
Еве што можете да направите.
Ако некој е депримиран првото што може да направи е да сфати дека тоа е во ред.
Ако се храните лошо, ќе бидете депримирани!
И не го правете тоа повеќе, јадете здрава храна.
Се што се случува во мозокот, каков и да е, може да биде под влијание
на хранливите материи, хемикалиите кои влегуваат таму.
Не велиме дека психолошките третмани не се важни, се,
но, не се напредува со пациент кој има психолошка и психијатриска симптоматологија
ако неговиот мозок е гладен, прегладнет или ако е отруен.
Постои медицински факт кој вели дека ако земам ваша коска и ја измерам,
би имале 5 000 пати повеќе олово во неа отколку што би имале кога би биле египетски фараон.
Ако земам примерок од масно ткиво, се уште имате инсектицид DDT во тие примероци
иако инсектицидот е одамна исфрлен.
Како и многу други хемикалии.
Но, дали некој сака да знае за тоа? Не.
И тоа се уште не е регистрирано или ако е, докторите одбиваат да го спроведат
зашто се што прават е отровно, секој лек кој го користат,
лекови на рецепти, лекови без рецепти,
сите се отровни за црниот дроб, без исклучок.
Околу 70 милиони американци
ставаат пломби со жива
во устата веќе секој ден.
Законски, не треба да кажеме дека се отровни, па никогаш не го спомнувам тоа на пациенти.
Но, за документарен филм, се?
И тоа колку.
Ако ви го погледнам мозокот и направам мозочна биопсија
ќе пронајдам големо количество жива во вашиот систем
ако сте имале амалгамски пломби во устата.
Што ги прави пломбата и живата толку побезбедни кога ќе ги ставиш во заб
споредено со кога седат во послужавник на забарот?
Таа е многу отровна и забарот треба да ракува со неа како со најотровната позната супстанца на човекот
но ете, безбедна е кога ви се става во уста. Тоа е глупост.
Доволно е да се каже дека кога ви е во уста ве труе.
Крај на приказната.
Кога ќе престанете да ги внесувате овие отрови, тие почнуваат да излегуваат.
И всушност, ако само ја промените вашата исхрана во органска исхрана
ги испуштате овие отрови, одат во крвотокот
и во црниот дроб и ако не му помогнете да се ослободи од отровите, може да стане полошо.
Тоа не е така, тоа е пола терапија, другиот дел е детоксикација.
Клизми, работи кои помагаат да се извадат работи.
Треви кои помагаат да се извадат работи.
Вода која помага да се извадат работи.
Ова се критични фактори во равенката за прочистување
зашто основниот метод за прочистување на нашето тело и детоксикација е низ цревата.
Треба да ги извадиме отровите за да влезат хранливите материи во ткивата.
Не можете да ги внесете ако се полни со отрови.
Не можете да внесете две работи во еден простор.
Основната замисла е дека морате да почнете
правејќи го најпростото, односно да пиете многу вода.
Колку и да едноставно, неверојатно е колку малку луѓе всушност го прават тоа.
Напијте се литар, два литра вода пред да јадете,
пред да пиете кафе, чај, со што и да го започнувате утрото.
Пијте веднаш вода и после започнете го денот.
Прво што забележуваме - работите си истекуваат.
Мој роднина изгуби 68кг за 18 месеци со нашата програма...
сирова, органска, природна храна низ изборот за кој зборувавме.
И тој ги отстрани сите свои отрови од телото преку цревата.
12 столици на ден.
Еднаш изгуби 6кг во еден ден.
Тоа е многу интересно ама и тешко да се објасни на општата јавност
зашто кога мислиме на губење тежина мислиме на вежбање,
конвертирање во мускули и потење, но денес, во овој век,
со токсичноста во просечната масна клетка кај просечниот човек,
не сакате да ги извадите тие работи низ вашата кожа.
Сакате да ги извадите преку цревата најбрзо што може.
Големиот проблем со истражувањата за ракот е што јавноста е наведена да верува
дека откровението за ракот е позади аголот.
Погледнете кој било весник и ќе има статија - нов лек за рак.
А сепак, кога ќе застанете и ќе видите што всушност се случува
вашите роднини уште умираат, моите роднини уште умираат,
откровението за ракот излегува дека е само уште еден лек кој предизвикува рак
зашто повеќето од хемотерапиите се самите канцерогени, тоа е и поентата,
тоа се клеточни отрови, тие треба да ги отрујат туморските клетки за да не се размножат.
Големата грешка тука е
што фармацевтиката на ракот продолжува да го гледа туморот како рак,
а ние знаеме дека туморот не е рак зашто ако туморот беше ракот
тоа би значело дека можеме да ги исечеме туморите надвор од човечкото тело
и никогаш нема да се повторат, а знаеме дека тоа не е точно,
знаеме дека туморите можат и се повторуваат, а причината за тоа
е непоправањето на основниот метаболички процес.
Ракот е еден од најсмртоносните и неразбирливи непријатели на човекот.
Кога се појавуваат канцерски клетки тие наскоро се развиваат во купчиња ткиво
кое живее на трошок на целото тело.
Ова ткиво истискува и краде храна од други клетки, ткива и органи.
Има многу луѓе кои почнуваат да сфаќаат дека конвенционалната медицина не функционира.
Американската Медицинска Асоцијација кажа
дека ракот, независно во кој стадиум е кога пациентот доаѓа на доктор,
дали е во стадиум 1 или 4, повеќето ракови се поделени во 4 стадиуми-,
независно од стадиумот на пациентот кога прв пат доаѓа, помалку од 30% преживуваат 5 години
користејќи хемотерапија, операција и радиотерапија.
Тоа значи дека повеќе од 70% умираат.
Тоа е неприфатливо.
Кои ми се шансите докторе?
Маршал...
Не сакам да те излажам.
Сигурен сум дека знаеш дека закрепнувањето не е сигурно, но...
... ако може да направиме операција набрзо што може
мислам дека имаш шанса да закрепнеш.
Веќе го имаме преседанот од др. Макс Герсон во 1930-тите и 1940-тите
кој покажа дека витамините и посебно големи количества свеж зеленчуков сок
и органска храна ќе помогнат да се повлече ракот.
Герсон имаше стапка на излеченост од 50% на крајно болни пациенти -
Тоа е многу високо.
Со малигнен меланом, терапијата на Герсон е одлична.
Тоа е доволна причина секој доктор да научи за терапијата на Герсон, но, не учат.
Медицинската школа не зборува за овие алтернативи.
Следното содржи слики од болни од рак пред и по третманот со
Герсон Плус Нутриционалната терапија
Нормалното човечко тело има
моќни одбрани
до таму каде ракот е невозможен.
Човечкото тело има толку моќни одбрани
што нормално здраво тело не може, нема, да развие рак
или друго хронично заболување.
Не само тоа но, со добра, здрава, нормална, богата органска храна
може да ги повлечете овие болести, и тоа правиме ние.
Ако сакате да го повлечете ракот, тоа што треба да направите
е да влезете внатре и да ја уништите целата околина од која зависи напредувањето на ракот
и ете што прават овие клиники.
Она што не прават е наметнување многу хемо и радиотерапија, токсичност
во телото создавајќи повеќе проблеми за имуниот систем,
кој веќе е ослабен и ранлив затоа личноста има рак.
И како што вели Едвард Грифин: -Ако сакате некој да добие рак...
...дајте му хемотерапија.
зашто самите хемотерапии се најчесто канцерогени.
Добивам илјадници повици годишно и не малку
доаѓаат од луѓе кои ги минале сите најдобри лекувања од болниците,
туморите продолжиле да растат...
и кога прашувале: „Зошто постојано ми се враќа ракот?“
докторите рекле: „Не знаеме, всушност не знаеме што предизвикува рак.“
Мислам, знаеме 60 години!
Всушност знаеме уште од професор Џон Бирд
кој ја запиша својата теза во 1904 год.
дека ракот е процес на заздравување кој не прекинува.
Не дека фармацевтската индустрија селективно ги лаже луѓето,
само не ги опфаќа проблемите кои треба да ги опфаќа.
Класичен пример е начинот на кој ги изманипулирале стапките на преживување.
Зборот „преживува“ ... Ќе чуете реклама која вели;
„Браво за добротворните организации, сега гледаме 80% жени кои
преживуваат рак на дојка.“ А сепак тоа што направија е
го променија значењето на зборот „преживува“ за да значи само 5 години од првиот третман.
Мојата тетка е пример, таа е засекогаш запаметена како преживувач на рак
зашто ги преживеала 5-те години, но почина по 6 месеци.
Значи таа е излечена и мртва.
Во 1972, нашиот тогашен претседател Никсон тврдеше
дека ако фрлиме доволно пари на ракот, дека ќе го решиме.
Успеавме да однесеме човек на месечината
и мора да можеме да го решиме проблемот.
Заедно тешко дека нема да успееме
зашто нема сила на Земјата еднаква на волјата и духот
на американскиот народ.
И во 1972 год. тој се согласи да направи многу пари достапни.
Истата година 220 000 американци умреа од рак.
По точно 25 години,
САД Денес, големиот весник,
мислам дека беше и во Њусвик,
ги објави бројките на тоа што навистина се случи.
Американската влада,
даночните обврзници фрлија 39 милијарда американски долари за истражувања на рак.
Резултатот по 25 години во 1996 год беше
560 000 луѓе умрени од рак, повеќе од дупло!
Стапката на 5 години подобро преживување за скоро сите типови рак
е несменета во последниве 4 децении. Тоа е тажно.
Ракот останува вториот убиец на човекот,
втор по срцевата болест.
Ништо чудно што жртва на рак како г. Маршал се чувствува потиштено.
Работата со војните, а ова е војна со ракот,
е дека тие се профитабилни само додека војуваш.
Да се соочиме, ако ракот исчезне утре многу луѓе ќе треба да се преквалификуваат.
Ова е индустрија со 200 милијарди долари годишно која вие ќе ја уништите
ако вистината некогаш излезе на виделина. Во повеќето земји на светот, незаконски е
да се третираат пациенти на рак со нутрициона терапија.
Единствените законски третмани во овие земји се
операција радиотерапија и хемотерапија.
Многу луѓе прашуваат зошто сум во Мексико?
Ете зошто.
Јас сум американски граѓанин, живеам во Сан Диего, моите деца се школуваа тука,
Би сакал да можам да го правам тоа што верувам е правилно во мојата родна земја.
Би сакале да го следат тоа што според нив е добра програма,
да се излечат во нивните родни земји без разлика дали е тоа Австралија,
дали е Нов Зеланд или Канада,
Англија, САД, не е важно.
За жал, не можеме додека не ги промениме законите за здравствената грижа.
Војната против ракот се водеше со една рака позади грб,
а јас не би влегол во рингот со сериозен светски шампион
и да се борам со една рака.
А со ограничувањето на прочувањата и на терапиите само на
лекови,
операција,
радиативни пристапи,
и да не се зема предвид исхраната,
сме им направиле многу лоша услуга на овие луѓе.
Не дека луѓето лажат,
Не дека сите што работат во индустријата со ракот се злобни и подмолни.
Тоа што имаме тука
се многу луѓе кои го прават тоа што мислат дека е најдобро.
Можете да бидете искрени и можете искрено да грешите.
Добрата вест е што можеме да го промениме тоа денес.
Еден од слободните избори на човекот е што ќе јаде или нема да јаде.
Мора да бидеме сигурни дека правиме се што е возможно
да го зајакнеме телото, а не да го ослабеме. Тоа е сосема логично, нели?
Треба да направите се што е возможно и да ги наместите картите во ваша полза,
односно да го изградите имуниот систем со правилна исхрана
и да внесувате витамини во борбата со ракот,
зашто лошата исхрана во никој случај не може да ви помогне да го победите ракот.
Кај мажите дигестивниот тракт е најчесто погоден од рак.
Ракот на дебелото црево би бил првиот предизвик
бидејќи не се лекува лесно.
Ракот на дебелото црево е тешка болест и јас би рекол може 100% да се спречи
со исхрана полна со растителни влакна, избегнување работи кои знаеме го влошуваат ракот
како адитиви, конзерванси, хемикалии,
тие може да предизвикаат каков било рак.
Јапонците во Јапонија имаат јапонска исхрана,
го имаат стандардниот јапонски животен стил, имаат најмал број случаи на рак во светот.
И се смета дека тоа се должи на високото внесување морска храна
тука спаѓаат и рибата и морските зеленчуци.
Со ваква исхрана се јавуваат траги од елементи како селенот, цинкот, германиумот
и цела друга серија на антиканцерогени елементи.
Постои и високо внесување на омега 3 рибините масла кои заштитуваат
не само од рак, туку и од срцева болест и Алцхајмер.
Пијат и зелен чај
кој има бројни хемиски својства кои заштитуваат од рак,
ни ги заштитуваат клетките, гените итн.
Кај жените, ракот на дојка и матка се најзастапени.
Ако една јапонка од Јапонија,
каде случаите на рак на дојка се во мал број,
ја префрлите во Америка и таа го смени својот животен стил,
појавата на рак расте како кај американската жена,
кај која е околу 13%.
Значи 13% од американските жени ќе добијат рак на дојка.
Кај јапонките е помалку од 1%.
Ние лекарите ги подобруваме нашите техники.
Ниту еден поединец не е сам во борбата со ракот.
Испитувачите откриваат и објавуваат се повеќе факти.
Ќе го победиме ракот.
Кога интравенски се даваат големи дози витамин Ц
како хемотерапевтски агенс,
имаме битни подобрувања
кај секој оболен од рак на светот.
Лесно е и безбедно - кажав дека не е скапо? -да добивате интравенска терапија.
Само треба да инсистирате на таква.
Верувам дека за 10 год. ова ќе биде поприфатливо,
ама луѓе со рак не смеат да чекаат,
а тие што веќе умреа, беа мачени од медицината
и од власта која наводно ги охрабрува
слободното истражување и развој во сите сфери.
Кога решавате наместо со хемотерапија, ракот да го лечите
интравенски со витамин Ц, 30... 60... 100 000мг на ден,
директно во крвотокот, тоа ќе ги убие канцерските клетки.
Витаминот Ц во големи дози е отровен за канцерските клетки,
тоа е хемотерапијата, но со витамин Ц
нема штета на здравите клетки, на луѓето не им се гади,
не ја губат својата коса,
само закрепнуваат.
Ја кренавме дозата на 40 000мг, 50 000мг,
60 000мг,
100 000мг,
стигнавме и до 200 000мг,
за малку и до 1/4кг 24 часовна интравенска терапија (ИТ).
Никакви несакани дејства, никакви пропратни дејства освен жед
и малку зашеметеност во главата.
Тоа се огромни количества витамин Ц,
количества кои би требало да предизвикаат камен во бубрег ако земете 100мг.
И сега се прашуваме - зошто не се правело ова?
Наредната претпоставка е, ако е толку добро
мојот лекар ќе знаеше за тоа,
ако е толку добро
ќе се слушнеше на телевизија,
ако е толку добро,
ќе беше предавано на медицински факултет.
Зошто би сакале да предавате за витамини на медицински факултет?
Зошто докторите по медицина кои учеле медицина и тоа работат
и кои се многу добро финансирани од фармацевтските компании,
зошто би го барале одговорот во витамини?
Фармацевтските компании нема да препорачуваат витамини,
тоа не би работело.
Владата не знае ништо за тоа што не е спомнато
од фармацевтските компании и од други медицински лобисти.
Луѓето не знаат зашто во нивното образование
никогаш не стоел зборот „ортомолекуларен“.
Др. Хју Рердон кажа дека
ортомолекуларната исхрана, ортомолекуларната медицина
не е одговор на ниту едно прашање на медицинскиот факултет.
Така се наоѓате насред две дивергентни гледишта за здравствената грижа
и кога се случува тоа, доживуваме
неверојатна поделба.
Кога им зборувате на луѓе за употреба на големи дози витамин Ц при рак
и им кажувате дека е добро тестирано,
дури и Националниот Институт за Здравје покажува дека ова функционира.
Др. Рирдон го практикува ова веќе 25 години и повеќе.
Јас веќе 30 години гледам како големи дози витамин Ц
значајно го подобруваат квалитетот на живот
и го продолжуваат животниот век на пациентот.
Има многу места во литературата каде можете да најдете
подршка за високо дозна терапија со хранливи материи за сопирање или повлекување на ракот.
Неизбежно е прашањето:
Зошто не се правело тоа?
И одговорот е се разбира се додека не се пожалат доволно луѓе,
нема да се направи.
Но, ако секој побара нутриционална терапија, ќе се смени.
Ако во овој момент посакате нутриционална терапија и му го побарате тоа на својот лекар,
тоа е како да нарачувате шао-меј во француски ресторан.
Не стои во менито, и не знаат како се прави
и нема да го добиете.
Имате право на самогрижа и самопомош.
Треба повторно да ги учиме контролорите,
политичарите, лекарите, луѓето кои учат медицина,
за да разберат дека постојат растенија со антиканцерогени својства,
растенија со својства против гадење и против блуење,
постојат растенија кои ќе помогнат со осипи,
растенија кои ќе помогнат со главоболките и уморот,
кои се јавуваат од хемотерапијата.
Мамо слушај....
Сигурна сум дека овие владини луѓе се стручни во својата област.
Но, откако го пијам чајот на г. Кухамана
се чувствувам прекрасно!
Никогаш не знаев дека таков лек може да биде толку делотворен.
Воопшто не ги имам обичајните напади.
Од каде тоа ако не од чајот на г. Кухамана?
Што ако на сите во Америка се даде бесплатно здравствено осигурување,а на никој не му треба?
Многу се дебатира околу тоа како да го финансираме и смениме
давањето здравствена грижа на секој во САД.
Повеќето цивилизирани земји имаат национална прогама за здравствена грижа
гарантирајќи здравствена грижа за скоро секој.
САД се јасно отсутни.
Имаме 30, може 40 милиони луѓе неосигурани во САД.
Треба и се обрнува внимание на тоа.
Но, дали е решение да им се даде пристап до систем кој не функционира многу добро?
Или нели е подобро да се научат како да бидат здрави?
Мислам дека им треба образование, а не лекови.
Луѓето треба да се освестат дека од голема корист е да се подобри здравјето
ако имаат рак или која било болест.
Сега се наоѓаме во фаза на важна промена на тоа што се случува во медицината,
медицината повеќе нема катанец на информациите,
интернетот го промени тоа.
Како што се повеќе народ го зема здравјето во сопствени раце,
следат уште повеќе промени,
не може да продолжи ко што е.
Системот сега се распаѓа.
Мора да ја направиме исхраната главна превенција на народот
и треба да бидеме жестоки за исхраната како што сме за глобалното затоплување.
Треба да ја убедиме јавноста
дека вие сте тоа што јадете, храната може да ви го смени расположението,
дека вие сте се што сте си направиле на себе
и одлуките што ги донесувате директно влијаат на исходот на вашиот живот.
Можеби е лесно да го заборавите тоа сега кога сте млади,
во форма и здрави, а се храните лошо,
Но, сето тоа се одразува лошо во вашите 40,50,60 години
и се појавува како сериозна изродничка болест.
Се уште имаме здравствен систем кој всушност е систем про-болест
и е воден од доктори и болници, патолози и фармаколози.
Овој систем ќе внимава на себе,
сака повеќе работа и не сака да го намали количеството на болести.
Колку повеќе работа добиваат, толку повеќе профит и тоа е дел од медицинската индустрија
и треба да постои, многу е важна.
Медицинската индустрија прави многу работи правилно.
Преживување на деца при пораѓање - одлично.
При несреќи и итни случаи - одлично.
Господ ви забранил да умрете на автопат и тие треба да ве состават,
многу се добри во тоа.
Болест - патетично.
Медицината не знае како.
Дури и медицинските школи кои предложуваат нутриција не предложуваат големи дози нутриција.
Дури и школите кои имаат курсеви по алтернативна медицина не се фокусираат многу на тоа.
Мислам дека лабаво ги прифаќаат.
Одговорот за секој е да сфати дека ако сакате нешто добро да излезе
треба сами да го направите.
Треба да читате. Треба да копате.
Треба да сакате да го дознаете тоа и може да додадам дека
треба да сакате да ги земете витамините и да ги вкусите зеленчуците.
Треба да го изодите патот.
Кој и да го гледа ова сега и донесува некаква одлука
да направи нешто со што ќе го подобри својот живот, својот семеен живот,
животот на своите деца и животот на самата планета,
на сите растенија и се друго,
ако тоа е нашата одлука тогаш и изборот на храна мора да се поврзува со неа,
зашто ако некогаш сте летале со авион и погледнате низ прозорецот на авионот
и видите што има доле, ќе видите дека се се фарми.
Основниот начин на кој комуницираме со нашата планета е низ земјоделството
и ако го смениме изборот на храна, го менуваме земјоделството и одеднаш
се префрлуваме од пченка, пченица, сојна исхрана
на режими со супер-храна, органска и сирова храна
и менуваме се на начин на кој буквално комуницираме со планетата.
Првата работа што ја правиме на планетава е одгледувањето.
И покрај сите хемиски контролирани, гигантски, земјоделски бизниси
се уште одгледуваме работи.
Може да одгледаме генетски модифицирана пченка
или може да ги одгледаме најдобрите црвени боровинки на светот.
Има зошто да се свртиме кон алтернативи
зашто тоа што се прави едноставно не функционира.
Кога гледам како стапките на рак, на срцева болест, на напади растат,
Алцхајмер, сенилност и когнитивните ослабувања растат...
Промената е потребна. Старите методи не фукнционираат,
ни треба свежа парадигма и треба да се вратиме на почетоците.
Тоа значи да се вратиме на културите кои ги немале овие проблеми.
како што ако сакате да станете милионер, зборувајте со милионер,
а не со типот во барот кој се уште опоравува од последната златна прилика.
Најдете ги тие луѓе кои живеат по сто години
без рак, срцева болест и видете дали ќе можете да сфатите како им успева,
сме го поминале тоа, таа наука е создавана во текот на последниве 100 години
и е целосно игнорирана.
Првиот курс на кој што бев, беше во 1976 год.
се викаше „заборавено истражување во медицината“
и баш истото тоа го правам јас денес.
Сигурно знам дека најдобриот лекар на светот,
најдобриот нутриционист на светот
сте самите вие.
Вие имате се во вас, целата потребна опрема
за да почувствувате дали е нешто добро за вас или не.
Добрата вест е што луѓето не се глупави.
Абрахам Линколн го кажа тоа кога рече,
„Можете да лажете неколку луѓе постојано,
и сите луѓе понекогаш,
но, не можете да ги лажете сите луѓе постојано.“
Затоа сега повеќе од пола население зема витамини, иако
повеќето лекари би рекле дека нема потреба од нив.
Имаме јавност која сфаќа побрзо од медицината.
На некој начин тоа е тажно, но на друг, супер е.
Луѓето треба да престанат да бидат пациенти и да почнат да бидат луѓе.
Зошто да не бидеме здрави и среќни? Зошто?
Си го менувате животот, правите некои вежби, јадете правилно,
се чувствувате подобро, тоа е добро,
изгледате подобро, добро е,
живеете подолго,
заштедувате пари, добро е
и сте премногу задоволни зашто самите сте успеале во сето тоа.
Луѓето велат: -Немам медицинско образование, не го знам тоа.
Па ве молам! Колку е комплицирано да се јаде правилно, да се пие зеленчуков сок и да се вежба?
Не ви треба диплома за да го знаете тоа.
Многу е едноставно.
Евтино, едноставно, безбедно, ефикасно.
Единствената најголема причина зошто луѓето не го прават ова
е зашто вклучува преземање одговорност,
а тоа е единствениот начин.
Кога избираме сирова, органска храна, си ја враќаме моќта
и одлучуваме дека ќе живееме квалитетно
и дека нема да страдаме од некои 50 состојки,
хемикалии, за кои воопшто не сме чуле.
Не лобирам за да проповедам вегетаријанство, веганизам или јадење сирова храна.
Но, знаеме како факт дека 80% од сировата, органска, базирана на растенија храна
кој ги вклучува сите видови на овошје зеленчук, мешунки, семиња, алги,
никулци, треви, супер-храна и билки е огромно значаен дел
на здрав и прекрасно богат животен стил.
Не постои магичен куршум, не постои монотерапија која лечи рак, која лечи срцева болест.
Но, постои промена на животниот стил
која што спречува, сопира и повлекува сериозно хронично заболување.
Решенијата се тука, отсекогаш биле тука.
Преостана само образованието,
зашто јас сум убеден дека штом луѓето дознаат кое е решението, ќе го употребат.
Ќе одлучат, да да, можеме.
Превод Мајда Тодороска
„Млади за Љубов 2011“